قدرت رنگ کنندگی
اغلب رنگها دارای رنگدانه سفیدانه که به کمک رنگدانه های رنگی می توان به ته رنگ یا سایه ملایم مورد نظر دست یافت. اگر برای دستیابی به نام فام مورد نظر مقدار زیادی رنگدانه بکار رود، اصطلاحاً گفته می شود که قدرت رنگ کنندگی آن رنگ کم است که بر عکس آن نیز صادق است. قدرت رنگ کنندگی رنگدانه های مختلف با یکدیگر متفاوت و عموماً با کاهش اندازه ذرات افزایش می یابد.قدرت رنگ کنندگی رنگدانه مستقل از قدرت پوشش دهی آن است. از این رو، مقایسه سایه رنگها در ضخامتی از لایه انجام می شود که سطح کاملاً پوشیده باشد. رنگدانه های شفاف از قدرت رنگ کنندگی زیادی برخوردارند.

ثبات نوری
داشتن رنگ خوب در ابتدای کاربرد آن کافی نیست، فام رنگ باید در طول مدت کاربری لایه رنگ دوام داشته باشد. بسیاری از رنگدانه ها در معرض نور، کم رنگ یا تیره رنگ می شود و فام رنگ آنها به طور محسوسی تغییر می کند.این امر، به دلیل تابش های فرابنفش است که در نور خورشید وجود دارد و از انرژی لازم برای شکستن پیوندهای شیمیایی رنگدانه ها و در نتیجه تغییر مولکولهای آنها برخوردار است. تغییر در ساختار شیمیایی، یعنی تغییر در توانایی جذب نور در ناحیه طیف مرئی است، که همراه با از دست دادن رنگ یا فام رنگ است. به عبارتی، اگر رنگدانه بتواند تابش های فرابنفش را بدون شکستن پیوند جذب کند، از محمل محافظت خواهد کرد و این انرژی بدون آسیب رساندن به آن به شکل گرما آزاد می شود. در این حالت، رنگدانه دارای پایداری رنگی زیادی خواهد بود. ثبات نوری یک رنگدانه به عواملی از جمله ساختار شیمیایی، درجه خلوص و شرایط فیزیکی آن بستگی دارد.
رنگ پس دهی
رنگ پس دهی اصطلاحی است که برای توصیف تغییر رنگ یا بدرنگی بکار می رود. هنگامی رنگ سفید اعمال شده روی زمینه قرمز به صورتی باز گردد که حلال رنگ سفید بعضی از رنگدانه های قرمز پوشش زیرین را حل کند و آن را به لایه سفید بالایی انتقال دهد و اغلب گروه قرمزهای آلی مستعد این کار هستند. این عمل را رنگ پس دهی(bleeding) گویند.

قدرت پوشانندگی
در حالت کلی رنگ جدید اعمال شده باید قابلیت محو کردن رنگ قبلی را داشته باشد. اما، در هر حال ضخامت کل رنگ اعمال شده نباید بیش از مقداری باشد که برای حفاظت از سطح و ایجاد ظاهری صاف و همواره مورد نیاز است. چنین ضخامت هایی کم بوده و معمولاً بین 25 تا 100 میکرون است. برای محو کردن رنگ قبلی، رنگدانه های مورد استفاده باید از عبور نور از لایه رویی به لایه قبلی و بازتاب آن به چشم بیننده جلوگیری کنند. رنگدانه های این عمل را با جذب و تفرق نور انجام می هند. قدرت پوشانندگی یک رنگدانه عبارت است از : مساحت پوشش یافته بر حسب متر مربع بر کیلوگرم رنگدانه پراکنده شده در رنگ است که پس از اعمال، رنگ قبلی را محو کند.
قدرت پوشانندگی یک رنگدانه به طول موج، مقدار کل نوری که رنگدانه جذب می کند، ضریب شکست و اندازه و شکل ذرات آن بستگی دارد.

ضریب شکست
پرتوهای نور پس از بازتابش از روی لایه رنگ به چشم باز می گردند. شکست، پراش و بازتاب پرتوهای نور به وسیله ذرات شفافی انجام می گیرد که ضریب شکستی متفاوت با لایه رنگی که در آن قرا ر دارند، داشته باشد. رنگدانه های سفید به شکل کلوخه های بزرگ شفاف هستند. اما، رنگدانه های سفید پودری ضریب شکست زیادی دارند (7/2-2) این ضریب شکست بزرگتر از ضریب شکست سایر اجزای تشکیل دهنده های لایه است(76-74) رنگدانه های تیتانیم دیوکسید(Tio2) قدرت پوشانندگی مناسبی دارند. زیرا ضریب شکست این رنگدانه ها بیشتر از ضریب شکست تشکیل دهنده های لایه رنگ است و اندازه ذرات بهینه ای دارند. رنگدانه یارها به شکل توده شفاف پودری سفید هستند.اما این رنگدانه ها به رنگ خاصیت رنگی نمی دهند. زیرا، ضریب شکست آنها متفاوت با ضریب شکست تشکیل دهنده های لایه است.